Biznes, przedsiębiorstwo, dotacje

W kwietniu rząd dostrzegając nowe trendy w gospodarce i widząc zwiększoną dostępność internetu, postanowił „z żywymi naprzód iść” i zgłosił projekt zmian w kodeksie pracy dotyczący pracy zdalnej, czyli telepracy.
Dotąd pracownicy pracujący poza biurem, we własnym domu zatrudniani byli przede wszystkim na umowę o dzieło, umowę zlecenie, bądź prowadzili samodzielną działalność gospodarczą.

Projekt zmian rządowych dotyczący telepracy przewiduje zatrudnianie na umowę o pracę .
Pracodawca będzie zobowiązany do stworzenia pracownikowi warunków pracy zgodnych z BHP, a pracownik wykonujący pracę w warunkach telepracy ma samodzielnie regulować swój czas pracy. To, że pracownik wykonuje swoje obowiązki poza siedzibą pracodawcy, nie może powodować mniejszych możliwości awansu w porównaniu z pracownikami pracującymi na miejscu, ani odcięcia go od zakładowego funduszu socjalnego, czy możliwości szkoleń.

Rząd określił też definicję telepracy:
jest to forma zatrudnienia charakteryzująca się stałym, systematycznym i regularnym wykonywaniem przez pracownika pracy poza zakładem pracy z wykorzystaniem technologii informatycznej.
Zaproponowane zmiany mają prowadzić do zmniejszenia bezrobocia i aktywizacji zawodowej kobiet wychowujących dzieci, osób niepełnosprawnych, a także ułatwić pracę osobom z małych miejscowości.
Nowe przepisy umożliwią osobie starającej się o pracę wybór tej formy zatrudnienia już na etapie podpisywania umowy o pracę. Jeśli pracownik ma już zawartą umowę o pracę, wtedy zmiany mogą być wprowadzone za porozumieniem stron. Pracodawca nie będzie mógł zwolnić pracownika, który odmówił wykonywania telepracy.

Nowe obowiązki pracodawcy
Zgodnie z projektem nowelizacji, pracodawcy będą mieli dodatkowe obowiązki wobec telepracowników. Chodzi o dostarczenie niezbędnego sprzętu, jego ubezpieczenie, pokrycie kosztów instalacji, serwisu i konserwacji (już widzimy, że takie postanowienia nie zmniejszają wcale kosztów pracy). Pracodawcy mają także zapewnić pracownikowi pomoc techniczną i niezbędne szkolenia dotyczące obsługi sprzętu. Ponadto strony będą mogły zawrzeć oddzielną umowę, w której zostaną określone zasady wykorzystania przez pracownika sprzętu niezbędnego do wykonania zadań, sposoby komunikowania się z pracodawcą oraz forma nadzoru wykonywania pracy przez telepracownika.

Minusy rządowego projektu
Proponowane przez rząd zmiany niekoniecznie mogą zachęcać do zawierania umów o telepracę.
Pierwszym problem staje się zapis, że pracodawca musi zapewnić pracownikowi warunki pracy zgodne z wymogami BHP. Wymóg ten wydaje się nieco absurdalny, jakże pracodawca ma skontrolować, czy pracownik nie zmienił sobie sposobu urządzenia domowego biura na takie, które jest niezgodne z zasadami BHP? Kto wówczas odpowiadałby przed Państwową Inspekcją Pracy w trakcie kontroli w domu telepracownika? Ten zapis może zniechęcać potencjalnych pracodawców do zawierania takiej umowy, bo będą oni woleli nie tylko uniknąć dodatkowych obciążeń finansowych, jakie niesie ze sobą umową o stałą telepracę, ale również ewentualnych problemów z Państwową Inspekcją Pracy. Firmom wygodniej jest, jeśli to pracownik sam odpowiada za kształt fotela, na którym siedzi, za oświetlenie, czy za odległość swoich oczu od monitora.

Na dodatek rząd wprowadza dość niezrozumiałe i niepotrzebne zapisy o zgodzie związków zawodowych na zastosowanie w firmie telepracy i warunków korzystania z niej. A co z firmami, gdzie związków zawodowych nie ma? Tym bardziej przepis ten wydaje się dziwny, gdyż w tej chwili większość firm, które zatrudniają telepracowników to firmy małe, zatrudniające mniej niż 10 osób.
Różnych trudności będzie nastręczać przepis o kontrolowaniu wykonywania pracy telepracownika przez pracodawcę w miejscu jej świadczenia, czyli w jego mieszkaniu. Kontrola może dotyczyć nie tylko sposobu realizowania pracy, ale i wykorzystania sprzętu oraz przestrzegania zasada BHP. Pracodawca będzie musiał uzyskać na nią pisemną zgodę pracownika, aby nie wkraczać w jego prywatność, w przeciwnym wypadku może liczyć się z tym, że pracownik pozwie go do sądu i zażąda odszkodowania.
Jak widać, nadmierne regulowanie telepracy może powodować większe kłopoty niż brak regulacji.

Projekty a praktyka
Na koniec przytoczę pewną ciekawostkę z forum, na którym internauci komentowali rządowe propozycje dotyczące telepracy i zmian kodeksu pracy. Otóż jedna z uczestniczek dyskusji, matka kilkumiesięcznego dziecka – pracownica instytucji rządowej, zaproponowała swojemu pracodawcy, że wróci z urlopu wychowawczego, jeśli ten wyrazi zgodę na telepracę, ponieważ charakter wykonywanych przez nią obowiązków w pełni pozwala na pracę na odległość, a obecność w siedzibie firmy wymagana jest sporadycznie. Okazało się, że jej szef (mówimy o instytucji rządowej) nie tylko nie zgodził się na taki charakter pracy, ale nie wiedział, że taka praca jest możliwa! Zaproponował w zamian… ½ etatu. Cóż, stare powiedzenie mówi, że pod latarnią najciemniej.

–
Radek Rzążewski (apaczus@pracazdalna.eu)
Telepraca

Wymagania dotyczące wyposażenia i sposobu urządzenia szatni pracowniczych w zakładach pracy różnego typu określa ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Rozporządzenie to określa w załączniku nr 3 szczegółowe wymagania dotycząc lokali w których zlokalizowane mają być szatnie pracownicze, umywalnie i natryski, ustępy, jadalnie, pomieszczenia do wypoczynku, palarnie, pomieszczenia do ogrzewania się pracowników ogólnie mówiąc rozporządzenie to określa wymagania dla pomieszczeń higienicznosanitarnych.

Szatnie powinny być dostosowane do rodzaju prac, stopnia narażenia pracownika na zabrudzenie ciała i zanieczyszczenia jego odzieży substancjami szkodliwymi, trującymi lub materiałami zakaźnymi.

Szatnie dzieli się na:

1) szatnie odzieży własnej pracowników – przeznaczone do przechowywania odzieży należącej do pracowników (domowej), jeżeli ze względów higienicznych odzież ta nie powinna się stykać z odzieżą roboczą i środkami ochrony indywidualnej;
2) szatnie odzieży roboczej i ochronnej – przeznaczone do przechowywania odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej;
3) szatnie podstawowe – przeznaczone do przechowywania odzieży własnej pracowników oraz odzieży roboczej i środków ochrony indywidualnej;
4) szatnie przepustowe – składające się z części przeznaczonej na odzież własną pracowników, części przeznaczonej na odzież roboczą i środki ochrony indywidualnej oraz przepustowego zespołu sanitarnego z natryskami, łączącego obie te części.

Szatnie powinny być wyposażone w szafki ubraniowe. Należy pamiętać aby szafy ubraniowe wykonane były zgodnie z Polską normą. W zależności od wykonywanych prac oraz stopnia zabrudzenia odzieży roboczej należy zapewnić pracownikom szafy ubraniowe z jednym przedziałem ubraniowym lub szafy z dwoma przedziałami. W przemyśle spożywczym stosuje się szafy ubraniowe otwarte oraz szafy ze skośnym daszkiem.

Szerokość przejść między dwoma rzędami szaf ubraniowych oraz głównych przejść komunikacyjnych powinna być nie mniejsza niż 1,5 m. Szerokość przejść między rzędami szaf ubraniowych a ścianą powinna być nie mniejsza niż 1,1 m. Szatnie powinny być wyposażone w krzesła,  ławki lub szafki metalowe. W szatni powinny być zapewnione miejsca siedzące dla co najmniej 50 % zatrudnionych na najliczniejszej zmianie.
Dobrym rozwiązaniem jest wyposażenie szatni lub jadalni w szafy skrytkowe z przeznaczeniem do przechowywania śniadań własnych pracownika oraz podręcznych drobiazgów.
W szatniach należy zapewnić przynajmniej czterokrotną wymianę powietrza na godzinę, a w szatniach wyposażonych w okna otwieralne przeznaczonych dla nie więcej niż 10 pracowników wymiana powietrza nie może być mniejsza niż dwukrotna na godzinę. Szatnie przeznaczone dla ponad 25 pracowników powinny być wyposażone w wentylację mechaniczną.
Szatnie powinny być urządzone w oddzielnych lub wydzielonych pomieszczeniach. Pomieszczenia przeznaczone na szatnie powinny być suche i, w miarę możliwości, oświetlone światłem dziennym. Szatnie mogą być urządzone w suterenach lub w piwnicach, pod warunkiem zastosowania odpowiedniej izolacji ścian zewnętrznych i podłóg zabezpieczającej pomieszczenia przed wilgocią i nadmiernymi stratami ciepła oraz zapewnienia warunków ewakuacji ludzi z tych pomieszczeń.

–
Niniejsza publikacja może być kopiowana tylko i wyłącznie w formie dostarczonej przez autora. Zabronione są jakiekolwiek zmiany w zawartości publikacji bez pisemnej zgody autora. Zabrania się jej odsprzedaży.

Jan Nikodem
www.nikodem.com.pl

Nowe technologie przenikają także branżę handlową, zupełnie nowe kanały sprzedaży rozwinięte zostały i firmy skrupulatnie je wykorzystują.

andel elektroniczny (zwany też e-commerce) to wszelkie metody handlu, sprzedaży i dystrybucji z wykorzystaniem środków i urządzeń elektronicznych. Z e-commerce kojarzy się przesyłanie elektronicznej informacji, danych, transfer pieniędzy, marketing dostosowany do tych kanałów komunikacji, serwis a także kreowanie marki.

Korzyści e-commerce
Najważniejsza to oszczędność – koszty prowadzenia biura są mniejsze, nie potrzeba takiej ilości personelu, obieg dokumentacji jest mniejszy i łatwiejszy do kontrolowania, brak magazynów, prostszy kontakt z klientem.
Mała powierzchnia składu, brak dodatkowych kosztów magazynowania i utrzymywania zapasu. Kontakt nabiera charakteru indywidualnego, model one to one, odwołanie do konkretnych treści, elastyczność firmy, szybkie wprowadzenie udoskonaleń (w serwisach internetowych), uproszczenie infrastruktury i wydajniejszy logistycznie system. Oszczędność czasu, przestrzeni, środków finansowych i wielu innych.

Wady
Towaru nie można obejrzeć, dotknąć, sprawdzić. Rośnie koszt dostarczenia towaru klientowi – indywidualny transport, kurierzy. Brak też uregulowań prawnych, które zapewniały odpowiednie prawne rozwiązania w kwestiach spornych.

Firmy
Gdy przedsiębiorstwa nakierowane są na indywidualnego odbiorcę, opłacalne jest dla nich stworzenie serwisu internetowego (przejrzystego, funkcjonalnego i dostosowanego do odbiorcy). Stworzenie serwisu pozwala na obniżenie kosztów i bezwładności firmy – wprowadzenie zmian, testowanie, modyfikacje i integracja między kolejnymi działami firmy jest łatwiejsza i efektywniejsza. Można oferować klientom różne udogodnienia – choćby kredyty kupieckie. Z czasem dział e-handlu staje się dla niektórych firm podstawową drogą kontaktu z klientem. Gdzieś po środku mieści się dział e-commerce jako ciekawy kanał penetracji rynku. E-sklep oferuje swoje usługi codziennie, nawet wieczorami, bez konieczności wychodzenia z domu i tracenia czasu na dojazdy i porównywanie ofert innych sklepów. Klient ma dostęp do tego za pośrednictwem przeglądarki internetowej – szybko i sprawnie.
Nikt też nie zmusza klienta do szybkiego podejmowania decyzji – można towar dodać do koszyka, obejrzeć, porównać z innymi i dopiero podjąć decyzję. Przy podjęciu decyzji istotne są rozwiązania serwisowe, obsługa posprzedażna – jej jakość i niezawodność.

Klient
Wg raportu „E-commerce 2007” firmy badawczej Gemius S.A. większość internautów jest świadoma, że może korzystać z usług e-sklepów. Ponad połowa skorzystała z zakupów on-line, zaś co trzeci chce kupować częściej. Problemy, z którymi się spotykają najczęściej to: długość czasu dostawy (zależna od kurierów i sposobu przesyłki) i trudności z poszukiwaniem produktu.

Wnioski na przyszłość
Klient oczekuje szybszej obsługi, wręcz priorytetowej, rozwiązaniem mogłaby być dodatkowa opłata za przyspieszenie realizacji zamówienia. Problemem jest również mała klarowność niektórych serwisów – poszukiwanie konkretnego produktu zajmuje dużo czasu, wynika to często z pomyłek w konkretnych nazwach, modelach, chociaż to zdarza się coraz rzadziej. Opracowana dobrze baza produktowa – z logicznym podziałem, instrukcją dla klienta, zapewniłaby łatwiejszą obsługę i jednej i drugiej stronie. Specyfikacja produktowa czasem jest też zbyt ogólna, produkt którego nie można zobaczyć i dotknąć powinien mieć przynajmniej podaną dokładną specyfikację lub odesłanie na stronę producenta. Niezadowolenia z produktu dotyczy z reguły wyglądu – nie ten kolor, nie ten sam deseń, materiał – niestety zdjęcia często mają adnotację, że towar otrzymany może różnić się od towaru na zdjęciu, a klient nie zwraca na to uwagi, a potem żałuje. Reklamacja – wnoszenie reklamacji to kolejna przesyłka, telefony i długotrwałość procesu.
Jednak prawie połowa klientów jest zadowolona z usług serwisów zakupowych. Dbałość o klienta, dobre kontakty z nimi owocuje w przyszłości. Bo w internecie złe informacje o danym kontrahencie roznoszą się z szybkością dźwięku i trudno czasem poprawić ten obraz. Zaś dobre e-serwisy przyciągają kolejne rzesze wiernych, zadowolonych kupujących.

–
Danuta Kowalczyk, www.kariera.com.pl

Każda osoba prowadząca działalność gospodarczą: handlową, usługową czy produkcyjną dąży do maksymalizacji zysku. Jednakże o sukcesie firmy decydują nie tylko pieniądze, ważne jest to, jak firma postrzegana jest w lokalnym środowisku, jak wypada na tle konkurencji. Każdy ambitny przedsiębiorca chce by jego firma pozytywnie wyróżniała się na tle innych a jego produkty były doceniane przez konsumentów. Należy pamiętać, że kluczem do sukcesu firmy jest budowanie zadowolenia klientów.
Jeśli prowadzimy działalność handlową pamiętajmy, że na tym rynku jest ogromna konkurencja a klient szuka czegoś nowego, innego niż mają wszyscy. Warto się postarać, szukać ciągle nowych dostawców zamiast zamawiać towar z tego samego źródła co wszystkie lokalne sklepy. Sukces twojej działalności zależy w dużej mierze od wizerunku firmy, dlatego dbaj o estetykę sklepu, witryn wystawowych, dopilnuj by personel sprzedający również wyglądał profesjonalnie. Sklep musi posiadać odpowiednio dużą powierzchnie, by klient mógł swobodnie oglądać towary. Najbardziej pożądane są sklepy samoobsługowe, gdzie klienci mogą swobodnie i dokładnie obejrzeć towary, poczytać etykiety, pilnuj także by wszędzie były widoczne ceny. Rolą dobrego sprzedawcy jest służenie klientowi radą i pomocą, ale ważny jest również takt i wyczucie, nie dopadajmy klienta od razu przy drzwiach nachalnie chodząc za nim krok w krok jeśli podziękował za pomoc i odpowiedział, że chciałby tylko się rozejrzeć.
Jeśli prowadzimy działalność produkcyjno-usługową to zwykle nasze produkty są bardziej złożone i klient oczekuje fachowego doradztwa. Tu bardzo ważną rolę odgrywa odpowiednio wyszkolony personel, bo nie ma nic gorszego niż na przykład sprzedawca maszyny, który odpowiedzi na szczegółowe pytania techniczne musi szukać w instrukcji obsługi. Starajmy się przybliżać klientowi wszystkie plusy i minusy danych rozwiązań, miejmy do zaoferowania kilka wariantów by każdy mógł wybrać coś dla siebie. Pamiętajmy o tym, że gust klientów często może odbiegać od naszego i nie ma sensu odwodzić go od zakupu czegoś co nam się zupełnie nie podoba, bo tak naprawdę nie ma to znaczenia, ważne jest zadowolenie klienta.
W biznesie niezwykle ważne jest poczucie odpowiedzialności i dotrzymywanie słowa. Zawsze starajmy się dotrzymywać obiecanych terminów, a jeśli zdarzy się nieprzewidziana sytuacja klienta zawsze należy telefonicznie powiadomić i przeprosić. Należy w miarę możliwości niezwłocznie odpowiadać na zapytania klientów wysłane faksem czy mailem, a także oddzwaniać jeśli się to wcześniej obiecało. W działalności czy to produkcyjnej czy handlowej zdarzają się niezależne sytuacje losowe, gdy firma musi ponieść stratę. Pamiętajmy by nie przerzucać tych kosztów na klienta, bo zwykle lepiej stracić sto złotych czy dwieście niż narazić się na niezadowolenie klienta. Pamiętajmy, że złe opinie rozchodzą się dużo szybciej niż dobre.
Prowadząc działalność należy także starać się być elastycznym, często klienci mają niestandardowe prośby starajmy się je w miarę możliwości spełniać i ułatwiać życie naszym klientom. Warto czasem ze względu na klienta zostać kilka minut po zamknięciu, pamiętajmy, że inni też pracują i nie zawsze mogą zdążyć w godzinach otwarcia. Jeśli widzimy, że klientowi szczególnie zależy na jakimś produkcie, którego nie mamy w standardowej ofercie, warto wykonać zamówienie specjalne dla danej osoby bo będzie ona usatysfakcjonowana a naszą firmę zapamięta jako tę, w której nie ma problemów nie do rozwiązania.
Decyzja o zakupie często zależy od tego jak dana osoba oceni personel obsługujący, czy wyda jej się kompetentny, pomocny, godny zaufania. Pamiętajmy, by nigdy nie oczerniać konkurencji, nawet jeśli rzeczywiście stosuje ona nieuczciwe praktyki, takim działaniem możemy tylko zniechęcić klienta. Nie bądźmy też zbyt namolni, nie nakłaniajmy na siłę, klient ma prawo do sprawdzenia oferty innych firm, a jeśli to my zrobiliśmy na nim dobre wrażenie, na pewno wróci do nas. Złym pomysłem jest także oferowanie klientom bardzo tanich towarów ale o wątpliwej jakości, taki klient kupi u nas tylko raz natomiast negatywną opinię rozpowszechni wiele razy, poza tym relatywnie wysoki jednorazowy zysk z takich transakcji często jest niewspółmierny do problemów jakie z tego wynikną – reklamacje, zwroty itd.
O solidności firmy świadczy również sposób załatwiania reklamacji. Wiadomo, że w każdej działalności zdarzają się błędy, wadliwe towary. Godny zaufania sprzedawca potrafi się przyznać do błędu i stara się go naprawić. Jeśli z naszej winy klient miał nieprzyjemności starajmy się wynagrodzić mu to jakimś drobiazgiem bądź zwróćmy część kosztów.
Warto dbać o zadowolenie swoich klientów, zasłużyć sobie na ich lojalność bo zadowolony klient jest o wiele cenniejszy niż najdroższa reklama w prasie czy telewizji. Najlepszym sposobem na promocję firmy jest polecanie przez klientów, dlatego warto starać się obsługiwać ich jak najlepiej, bo zadowolony klient przekaże swoją opinię znajomym i rodzinie a ci polecą nas następnym osobom.

–
My kobiety poradnik dla kobiet

1. Wylicz dokładną maksymalną kwotę, którą będziesz w stanie wydawać co miesiąc na wszystkie koszty związane z mieszkaniem. Pozwoli Ci to od razu odrzucić zbyt drogie oferty i zaoszczędzić mnóstwo czasu.
2. Zawsze porównaj kilka mieszkań. Nie napalaj się na pierwsze lepsze. Być może znajdziesz korzystniejszą ofertę. Możesz poprosić znajomego aby razem z Tobą ocenił dany lokal – często dobrze jest skorzystać z opinii zaufanej trzeciej osoby.
3. Zacznij szukać mieszkania w najbardziej sprzyjającej Tobie okolicy. Weź pod uwagę dostępność środków lokomocji (autobus, tramwaj), odległości od miejsca zatrudnienia, sklepu, ewentualnie szkoły, parku, przychodni. Jeżeli posiadasz samochód, to ważne będzie miejsce do parkowania.
4. Upewnij się co do wysokości opłat za mieszkanie oraz ich częstotliwości tj.: czynsz dla wynajmującego (właściciela), czynsz dla zarządcy (np. ADM), wysokość ewentualnego funduszu remontowego, kwoty rachunków za gaz, prąd, wodę, internet, kablówkę itp. Bardzo ważne jest również, która strona będzie pokrywać te opłaty (prócz oczywiście czynszu dla właściciela)?
5. Staraj się oglądać mieszkania za dnia. Światło słoneczne pozwoli dostrzec wiele uchybień lub wad, które potrafią zniknąć w mroku lub przy sztucznym świetle. Sprawdź okna (domykanie się, pęknięcia szyb), drzwi (zamki, domykanie się), instalację wodno-kanalizacyjną (czy nie ma wycieków), gazową (czy swobodnie można odpalić termę, kuchenkę), i elektryczną (czy nie robi zwarć, czy są bezpieczniki) – aby nie okazało się, że musisz wzywać mechanika na swój koszt zaraz po wprowadzeniu się. Wieczorne oglądanie mieszkań ma również swoje plusy – możesz przekonać się jacy sąsiedzi zamieszkują dany budynek np. imprezowicze lub osoby starsze, które nie tolerują imprez.
6. Zawsze spisuj umowę najmu/wynajmu. Wszystkie postanowienia bierz „na piśmie” potwierdzonym przez obie strony własnoręcznymi podpisami. Im bardziej szczegółowa będzie umowa, a przy tym przejrzysta dla obu stron, tym bardziej zostaną okrojone rzeczy, które druga strona może zarzucić w przypadku jakichkolwiek nieporozumień.
7. Przed podpisaniem umowy sprawdź, czy właściciel rzeczywiście posiada prawo do danego mieszkania (np. akt notarialny), z którego wynika (może nieraz nie bezpośrednio), że może je wynajmować osobom trzecim.
8. W umowie lub załącznikach do umowy spisz wszystkie wady mieszkania i/lub swoje zastrzeżenia co do przedmiotów i urządzeń znajdujących się w mieszkaniu. Pozwoli to uniknąć niedomówień, przy zakończeniu najmu, kto za jaką usterkę odpowiada. Wymuś na właścicielu naprawy bądź wymiany na nowe najbardziej potrzebnych urządzeń.
9. Spisz w umowie aktualne stany liczników gazu, prądu, wody i energii elektrycznej. Po co płacić za kogoś? Zapytaj się również o formę (płacić może właściciel lub najemca) rozliczenia tych rachunków i wpisz ją do umowy.
10. Aby nie być rozczarowanym wysokimi kosztami mieszkania, poproś właściciela o średnie koszty związane z daną nieruchomością – być może wynajmujący podzieli się wiedzą o wszystkich kosztach mieszkania związanych z poprzednimi lokatorami?

–
Jeżeli spodobał się Tobie powyższy artykuł, odwiedź moją stronę http://www.mieszkanie.info.pl i poczytaj inne wartościowe informacje oraz porady na temat polskich nieruchomości. Możesz również dodać DARMOWE ogłoszenie.